Awangarda w natarciu

Współczesność w materii sztuki została w dużej mierze zdominowana przez prąd awangardowy, jaki dał znać o sobie w XX wieku i w różnych mutacjach przetrwał do dziś. Oczywiście można dyskutować o tym, kto ma rzeczywiste prawo do tego, by określać się mianem twórcy awangardowego, jednakże wszelkie takie rozważania są stratą czasu i emocjonują głównie samych zainteresowanych – ewentualnie ich klakierów. Ideą przyświecającą awangardzie jest odrzucenie dotychczasowych stylów i zastąpienie ich czymś nowym. Ten ton pobrzmiewał także we wcześniejszych wpisach, ale w gruncie rzeczy dopiero dzieła awangardowe zdefiniowały pojmowanie sztuki współczesnej.

Awangardzista nie czerpie inspiracji z tego, co było, ani z tego, co zastał. Nie naśladuje rzeczywistości, ucieka od realizmu, który jest zbyt konserwatywny w swoich założeniach. Celem jest opracowanie nowego języka wyrazu – najlepiej w pełni indywidualnego, w którym zawarta będzie osobowość artysty i jego sposób myślenia o świecie wokół. Ciekawą cechą awangardy jest również teoretyzowanie odnośnie sztuki – czasami wręcz teoria staje się ważniejsza od praktyki.


weneryczne.sezon.net.pl www.bip.pisz.pl